"Kapen zijn apen" en " Waar zijn de hippies?"

Een maand geleden vertrokken we uit Nederland. We hebben sindsdien vaak moeten horen dat we geen échte Nederlanders zijn, aangezien het wk voetbal compleet aan ons voorbij ging. Het nieuws over MH17 bereikt ons via Skype, als we mijn broertje feliciteren met zijn verjaardag: "Of we het al hebben gehoord?" Verbijsterd luisteren we. Nederland rouwt en is ineens weer heel dichtbij. Het laat ons hier op de boot stil staan bij hoe dankbaar we zijn dat we deze reis kunnen maken.

Niet dat alles alleen maar rozengeur en maneschijn is. Grote tegenslagen zijn ons echter bespaard gebleven, we zijn al aardig uitgerust en beginnen te wennen aan het leven aan boord. Ook dat kent natuurlijk zijn eigen hoogte- en dieptepunten. Afgelopen weken bestaat het uit:

• Jean Heylbroeck, Menno's grote zeilheld, ontmoeten! De man, die in een wereld zonder wifi met minimale middelen de wereld rond zeilde en nu gewoon bij ons in de haven lag. #Bewondering
• Kaap de la Hague met springtij overwinnen! Drijfnat van de steile brekende golven en met klamme handjes iedere keer dat we van de top een gat in vallen, knopen we in onze oren: #Kapen zijn apen!
• Niet kunnen slapen voor anker! Uiteindelijk groeit het vertrouwen en vallen we ook golvend in slaap. #Dromen met één oog open
• Een steile klifwandeling bij Guernsey ontdekken! Uitkijkend over prachtige bloemen en de zee, duiken we het ijskoude water in. #Brrr...
• Iedere keer rekening houden met de stroming, het getij en de rotsen! De Kanaaleilanden zijn uitdagend vaargebied met alle 'eddies' en 'heavy overfalls'. #Lange leve de Reeds Almanac
• Hoge verwachtingen hebben van het zelfvoorzienende autoloze eiland Sark! Maar op het prachtige eiland wel in iedere straat een tractor tegen komen. #Waar zijn de hippies?
• Onze eerste vis vangen! Maar hem weer terug gooien omdat hij te mooi is... #Te mooi om op te eten
• Moeten motoren! Omdat de door ons verwachtte wind niet komt... #Vloeken en tieren
• Gelijkgestemden ontmoeten! Jonge mensen die net als wij ook onderweg zijn om hun droom waar te maken. #Inspirerend
• In de nacht een 'silent disco' houden in de kuip en kijken naar de eindeloze zee van sterren! #Handjes in de lucht
• Vanuit de frisse temperaturen nu in het zomerse 30 graden belanden en binnenkort Biskaje oversteken! #Op naar Spanje

Starters op zee

De was hangt buiten te drogen en Menno checkt of we nog genoeg diesel hebben. "Nog half vol," klinkt het uit de kuip. Zo voelen we ons zelf ook afgelopen twee weken, een beetje halfvol. Soms knijpen we elkaar in de arm en dansen we op de boot: "We zijn nu echt vertrokken!" Het andere moment zijn we gestrest en voelt het alsof we ergens op tijd een pakketje moeten bezorgen. Nog steeds moe van alle voorbereidingen, maar enthousiast over onze nieuwe manier van leven. We zijn nog geen volledige wereldzeezeilers, maar starters aan het begin van een groots avontuur. De vraag is of het erg is.

Iets nieuws beginnen is spannend. Sinds we 1,5 week geleden uit de Roompot weg zijn gevaren is iedere haven, zee en land onbekend terrein. We moeten alles zelf ontdekken, keuzes maken en problemen oplossen. Waar gaan we naartoe, hoe gaan we varen en wat doet het weer, de wind en de stroming? Tegelijkertijd is het juist die uitdaging, die het leuk maakt!

Zo besluiten we niet naar Engeland te gaan, maar in één ruk door te varen naar Cherbourg. We zien onderweg niets anders dan de nacht, de sterren, de boot en een golvende zee. We ontdekken dat steden als Dunkerque en Cherbourg niet grauw, grijs en koud, maar hip, zonnig en gezellig zijn. Zeker als we terecht komen in een week lang feest vanwege het einde van de zeilwedstrijd Figaro. We praten met andere zeilers, kijken bootjes, zien handige oplossingen en klussen ze vervolgens zelf aan onze boot. Zo belanden we met gehuurde fietsen in de plaatselijke versie van de gamma. Volgeladen met lange pvc buizen fietsen we, onder veel bekijks, weer terug naar de boot. 

We genieten ervan om in Frankrijk te zijn. We zien hier veel soortgelijke boten en zo nu en dan staat er een mannetje naast onze boot: "aah, j'adore ton bateau!" Vaak hebben ze er zelf een in hun bezit gehad en als ze de leeftijd nog hadden zouden ze zo aan boord stappen en met ons mee gaan. Want wij gaan weer verder. De komende tijd zullen we, na de Kanaaleilanden, de Franse kust verder afzakken om uiteindelijk te wachten op goed weer om de Golf van Biskaje over te steken. Spannend, maar ook leuk, zo'n nieuw avontuur!

De aller-allerlaatste loodjes, vaar-wel!

Wat hebben jullie het ons moeilijk gemaakt! Zulke lieve woorden, gezelligheid en tal van leuke en praktische cadeau's voor aan boord tijdens onze goodbye at the boat borrel: Het was fantastisch!

Waarom zouden we weg gaan voor 1,5-2 jaar en al onze lieve vrienden en familie hier achterlaten? Daar hebben jullie toch niet om gevraagd? Wat gaan we doen alleen op zee terwijl we hier alles hebben? 

Toch hebben we besloten het avontuur tegemoet te gaan... Afgelopen woensdag ochtend zeiden we onze geliefde jachthaven Naarden gedag! Hier zijn we nu: huidige positie.

Alle clichés zijn waar:

- "De boot is nooit af." We kunnen altijd dingen verzinnen om het nog beter te maken, maar we zijn er klaar voor. De rest kan onderweg!

- "De laatste loodjes wegen het zwaarst." Afgelopen week regelden we vanalles, wat komt er toch een hoop bij kijken! En we klusten aan de boot, terwijl we moe zijn en ook een beetje verdrietig van alles wat we achter laten. Met heel wat ritjes op en neer van Menno's ouders (bedankt!) kwam alles aan boord en werd zelfs onze nieuwe ankerketting (waar een slechte schakel in zat) nog last-minute omgeruild.

- "Wat je hier niet eet, eet je straks ook niet. Boodschappen kan je ook onderweg doen." Dit hoorde we uit betrouwbare vertrekkersbronnen. Maar toch hebben we zakjes meegenomen om zelf yoghurt te maken en nemen we tal van blikvoer mee wat we nog nooit eerder hebben gegeten (waaronder heel veel eend in blik met dank aan onze ouders).

- "De boot is altijd te klein." Twee kamers vol spullen moesten op onze kleine boot. Maar het is gelukt! We liggen wel 10 cm lager en zijn nog nooit zo zwaar geweest, maar het vaart, ongelofelijk maar waar, nog steeds super!

Afscheid nemen is een beetje sterven; sterven aan dat waarvan men houdt. Men laat een beetje van zichzelf achter in ieder uur en elke plaats. - E. Haracourt

Mooier kunnen we het niet zeggen! Vaarwel en tot ziens! 

Schildersurvival en helpende handjes

Afgelopen weken zijn voorbij gevlogen. Dat we aankomende zaterdag afscheid nemen van familie en vrienden voelt onwerkelijk. Maar het gaat nu echt gebeuren! De boot schommelt weer vertrouwd in het water, na de lange maanden op de vaste wal. Het voelt weer als thuis. Ze ligt tevreden te wachten totdat we nu echt weg kunnen gaan.

Ze heeft nog voor wat uitdagingen gezorgd afgelopen weken, want als je uit '79 komt, heb je natuurlijk wel bepaalde eisen... Wat een geluk dat Menno zo veel geduld met haar heeft! We vonden onderdelen of lieten ze namaken. Het weer zorgde voor een week vertraging in ons schilderschema en doordat het één wat later (geleverd) werd konden we soms niet door met het ander. Maar al met al zijn we heel tevreden! Na weken waarin ons nieuwe huis een klein bouwdepot leek, beginnen nu de resultaten vanuit allerlei hoeken zichtbaar te worden. Dankzij Menno's vele uurtjes op de boot, maar ook door de helpende handen vanuit allerlei windrichtingen. Dank aan:

• Maarten, Daan en kleine Ties: voor hun inspirerende blog, alle tips, spullen en hulp bij covercreatie! Hun mooie Lola ligt te koop na hun reis rond de wereld, voor als jij ook geïnspireerd bent...
• Fam. Quik: voor alle handige tips en spullen die we hebben kunnen overnemen! 
• Kees: Menno's steun en toeverlaat op motorisch gebied de afgelopen jaren!
• Jumbo: voor het sponsoren van onze liferaft en vervangen van onze buiskap!
• Bingham: voor de prachtige olifant in het zeil en de vlaggetjes!
• Ellenmarie: voor het bedenken van slimme toepassingen en hulp bij het klussen!
• Onze ouders: vanwege hun vertrouwen en hulp, blikvoervoorraad uit Frankijk, logeermogelijkheden en begrijpen van de weersvoorspellingen!
• Sanne, Bart en kleine Ella:: voor de Mc. Dreamy medische hulpdienst en 'waar is Mjenno?'! 
• Marc en Finn: voor de gezamenlijke studiedagen, muziekinspiratie en vrolijke viervoeter afleiding!
• en al onze familie en vrienden: voor het aanhoren van onze bootverhalen, geven van adviezen en de afleiding die we hadden met tal van leuke activiteiten en etentjes ter afscheid! 

Zaterdag heffen we het glas op het begin van ons avontuur. Na de allerlaatste klussen en inladen van de boodschappen vertrekken we. Wanneer precies? Dat laten we van het weer afhangen. Waar gaan we als eerste naartoe? Bijkomen voor anker in Nederland!