Vrijheid in een doosje

"Kunnen wij dat nog wel? In zes weken het Noorder én Zuidereiland van Nieuw-Zeeland afstruinen en leven ónder een temperatuur van 30 graden?" Wij vroegen het ons sterk af, maar besloten vol goede moed vers vanuit het vliegtuig links de weg op te rijden. 

Tot onze verbazing was het vrij makkelijk om van een gemiddeld eerste eilandversnelling over te schakelen naar een roadtrip in zijn vijf. We worden al snel aangetrokken door afgelegen campings, verlaten stranden en hoge kliffen. Nu wordt het in Nieuw-Zeeland niet van je verwacht dat je het daar bij laat. Er zijn namelijk vele activiteiten op de route, die een "once in een lifetime experience" zijn. En die wil je niet missen, toch?

Mijn marketing en communicatie achtergrond ging mee op reis en dat was soms best een uitdaging. Want hoe vindt je balans in 'online communiceren', als je juist een 'offline leven' wil ervaren? Iets waar ze in Nieuw-Zeeland volgens mij ook naar op zoek zijn. Langs de weg staan borden met: "Mis vooral niet onze beroemde bloemenmandjes, onze gigantische kiwi of een huizenhoog schaap! Deze puurheid der natuur kan u bezoeken per quad, snelle jetboat of helikopter!"

Natuurlijk heb je zelf de keuze of je al dan niet af slaat, maar dat doet af aan de prachtige natuurbeleving die je er verwacht. Verwachtingen, al weer zoiets wat je meeneemt op reis! Ondanks dat Nieuw-Zeeland niet boven onze verwachtingen uitsteeg heeft het toch een plekje veroverd in mijn hart. Waardoor komt dat dan?

Allereerst de mensen. Vanaf dag één ben ik verkocht. Of het nu in de rij van de kassa is, in de bus of ergens midden in de natuur, mensen maken een praatje en nemen daar de tijd voor. Daar wordt vervolgens door 'wachtenden' niet geïrriteerd op gereageerd. Sterker nog, die praten vaak gezellig mee! Dat is soms best een beetje kneuterig, net als het nieuws, waarbij over de ezel die verderop op de weg staat wordt bericht, maar vooral verademend ten opzichte van het wereldnieuws. Alhoewel ik het niet zo intellectueel van mezelf vindt, heb ik het wereldnieuws 1,5 jaar lang niet gemist.

En dan toch de natuur. De fjorden, de besneeuwde bergtoppen, de zee, de steden en de stranden, alles is afzonderlijk in Europa mooier, maar in Nieuw-Zeeland ligt alles bij elkaar. Op een dag kan je al het bovenstaande bezoeken over een provinciaalse landweg, waarbij je weinig verkeer tegenkomt. En dat is bijzonder!

En tot slot kan alles in Nieuw-Zeeland, mits je je aan de regels houdt en dat voelt vrij en vertrouwd Nederlands aan. Net als de zwart-wit geblokte koeien en de Nederlandse oma, die iedere Nieuw-Zeelander lijkt te hebben. Na zo lang weg te zijn uit Nederland ga je bepaalde dingen meer waarderen. Zo ben ik meer dan eens fan van het koningshuis en vind ik de kersttoespraak van Zijne Majesteit inspirerend. "Geloof in de vrijheid," zegt hij.

Dus dat wens ik dan ook voor 2016: Vrijheid. Kant en klaar in een doosje. Voor iedereen. Niet om open te maken, maar gewoon om ergens in een hoekje neer te zetten, zodat je weet dat het altijd ergens is. Ongetwijfeld binnenkort te koop in Nieuw-Zeeland…

Benieuwd naar de rest van de foto's? Kijk hier.

Bye Bye Huahine

De tijd vliegt! Een half jaar op een tropisch eilandje leek zo lang en eindeloos, maar dat is nu toch echt voorbij! We hebben afscheid genomen van 'la sauvage' Huahine. Afscheid nemen was nog niet zo makkelijk…

Zes maanden leven op een klein eiland, waar geen anonimiteit bestaat, waar de mogelijkheden beperkt zijn en je leeft met wat je hebt. Menno, ik en de baai. Vaak zonder internet, ver van de rest van de wereld en dichtbij onze gedachten en het water. Kite- en windsurfen hand in hand met nadenken over van alles en nog wat. Langzaam leven in een eilandtempo.

De vriendschappen die we hebben gesloten zijn ons dierbaar. Rainui en Menno, allebei leraar en leerling. De een leerde kiten, de ander paddelen in een Va'a. Onze buren, Aurélie, Loic en hun drie kinderen, zagen we hun eerste lodges bouwen en inmiddels loopt hun 'pension de famille' als een trein! We genoten van hun gastvrijheid en onze real life "Ik Vertrek" versie. Inspirerend!

Het simpele leven en onze vrienden gaan we missen! Niet langer zijn we Menno en Marielle, 'de Amerikanen', 'de Duitsers' of 'die van bij Pascal', maar anoniem op een veel groter eiland… Nieuw-Zeeland. Het land van Whakapapa en Whanaungatanga! Gewapend met auto en tent, zijn we klaar om dit nieuwe land te ontdekken!

Kijk voor foto's van ons laatste weken in Huahine en het vervolg van onze reis in Nieuw-Zeeland op onze Facebook-pagina. Benieuwd waar we uithangen? Vind hier onze huidige positie.

Surf in Huahine

In onze Achtertuin scheren we door de lagune en over het koraalrif. 6 maanden lang is dit onze stek, in het hart van de Pacific, op het eiland Huahine, in Frans Polynesie...

Langs de zijlijn

Huahine is een prachtig groen eiland, omringd door een rif met blauw water in verschillende tinten. We genieten van de natuur, de tijd met elkaar en het surfen! Zo tegengesteld aan de pracht van de natuur is het leven van veel mensen op het eiland, die amper rond kunnen komen, net als in de rest van Frans-Polynesië. Het is voor Menno het grootste verschil met zijn reis acht jaar geleden.

De zeilers die ons bezoeken vinden ons huisje en de plek prachtig en genieten hier van een kleine mini-vakantie. Verwachtingsvol kijken ze ons aan en stellen de vraag: "Jullie zullen inmiddels wel heel het eiland kennen?" Hoewel ik graag iets anders aan die zeilers zou vertellen, is de realiteit dat we van de gemeenschap niet echt onderdeel worden. We zien wel een hoop van het leven en kennen veel mensen van gezicht en maken een praatje, maar het is lastig om verder te komen dan de oppervlakte. 

Onder de oppervlakte gaat een hoop schuil. Cultuur, geloof en rijkdom spelen een grote rol. Af en toe krijgen we daar iets van mee. De vele onafhankelijkheidsvlaggen geven de gespannen relatie met Frankrijk weer en de invloed van de chinezen is merkbaar. Tot voor kort was de lokale taal verboden op school, horen we, en doordat enkel over Frankrijk wordt onderwezen, is veel kennis over de Polynesische cultuur verloren gegaan. Nu Frankrijk zijn handen langzaam los maakt en een lokale regering de macht heeft, is er een hoge mate van werkloosheid en corruptie. Een complex verhaal met twee kanten, waar we nog niet eens de helft van weten.

De mensen die we op straat ontmoeten weten dat we 'in het huis op de punt' verblijven en niet voor twee weken, maar voor een half jaar! Dat maakt ons in hun ogen super rijke toeristen en er wordt meer dan eens bij ons ingebroken. De prijzen liggen hier vijf keer zo hoog als in Nederland, wat ook voor ons een hele uitdaging is. We proberen zo simpel mogelijk te leven en voelen ons zeker geen rijke toerist, eerder 'cruisers op het droge'. We pellen nog steeds uien, bakken vaak ons eigen brood en eten pasta pesto. Het zijn onze ervaringen, mooi en minder mooi, die ons leven hier rijk maken!

Met de komst van zeilvrienden voelen we ons weer even écht onderdeel van de cruiserscommunity. We surfen samen, BBQ'n op het strand en zien de zon onder gaan achter de deinende masten. Ook mogen we meezeilen naar Bora Bora. De golven die onder ons door rollen, wind in de zeilen en de boot die door het water snijdt... We hebben het gemist! Al is de stalen Ouma wel wat anders dan onze Windover, op zee zijn, voelt voor ons nog steeds als thuis komen. We kijken er naar uit om straks, na flink sparen, weer met een eigen boot te kunnen varen. Het liefste weer een oude First! 

Op Bora Bora droppen we het anker in het meest heldere water wat we tot nu toe hebben gezien. De berg op de achtergrond is prachtig en alhoewel dit eiland erg toeristisch is, liggen we met de boot op een rustig plekje, niet ver van een resort. Na een leuke avond met lifeband op het vaste land, strompelen we in alle vroegte uit ons bed. Nu volgt het meest spannende moment, een plek terug zien te bemachtigen op de Taporo. Dit vrachtschip neemt maar 12 personen mee en als toerist heb je een kleine kans. De zoon van de eigenaar van ons huisje heeft voor vertrek al naar een aantal mensen gebeld om te laten weten dat we op Huahine wonen, wat onze kansen vergroot en we hebben geluk, we mogen mee! Wat een belevenis!

Meer foto's van Huahine, Bora Bora, Ouma en de Taporo kan je vinden op op onze Facebook.